संस्कृत-शब्दकोशः

भणित भण्

भणिति

भणितिः (स्त्री०) [ भण्+क्तिन्]


1. कहना, बोलना, बातें करना, वचन, प्रवचन, वार्तालाप –न येषामानन्दं जनयति जगन्नाथ भणितिः–भामि० ४।३९, २।७७, श्रीजयदेव भणितं हरिरमितम्–गीत० ७, इह रसभणने–तदेव ।



Correction: