भण् (भ्वा० पु० भणति,)1. कहना, बोलना–पुरुषोत्तम इति भणितव्ये–विक्रम० ३, भट्टि० १४।१६2. वर्णन करना–काव्यः स काव्येन सभामभाणीत्–नै० १०।५९3. नाम लेना, पुकारना ।