संस्कृत-शब्दकोशः

मनस्त मनाका

मनस्विन्

मनस्विन् (वि०) [ मनस्+विनि]


1. बुद्धिमन्, प्रज्ञावान्, चतुर, ऊँचे मन वाला, उच्चात्मा–रघु० १।३२ पंच० २।१२०
2. स्थिरमना, दृढनिश्चय, दृढ़ संकल्प वाला–कु० ५।६,
~नी
1. उदार मन की या अभिमानिनी स्त्री.–मनस्विनीमानविघातदक्षम्–कु० ३।३२, मालवि० १।१९
2. बुद्धिमती या सती स्त्री
3. दुर्गा का नाम ।



Correction: