संस्कृत-शब्दकोशः

मन्द्यव्याज मन्मथ

मन्द्र

मन्द्र (वि०) [ मन्द्+रक्]


1. नीचा, गहरा, गंभीर, खोखला, चरमराना–पयोदमंद्रध्वनिना धरित्री– कि० १६।३, ७।२२, मेघ० ९९, रघु० ६।५६,
~द्रः
1. मन्दध्वनि
2. एक प्रकार का ढोल
3. एक प्रकार का हाथी ।



Correction: