संस्कृत-शब्दकोशः

रघु रङ्कु

रङ्क

रङ्क (वि०) [रमते तुष्यति –रम्+क]


1. अधम, दरिद्र भंगता, अभागा, दयनीय
2. मन्थर,
~कः
भिखारी. मन्दभाग्य. भूखा, क्षुधार्त, भुखमरा–प्रेतरङ्कः –मा ५।१६, बुभुक्षित या 'भुखमरी आत्मा' –पञ्च० १।२५४ ।



Correction: