वधूः (स्त्री०) [उह्यते पितृगेहात् पतिगृहं –वह् + ऊधुक्]
1. दुलहिन –वरः स बध्वा ‘सह राजमार्गं प्राप ध्वजच्छायनिवारितोष्णम् –रघु० ७।४. १९, समानयं स्तुल्यगुणं वधूवरं चिरस्य वाच्यं न गतः प्रजापतिः –श० ५।१५, कु० ६।८२
2. पत्नी, भार्या –इयं नमति वः सर्वांस्त्रिलोचनवधूरिति –कु० ६।८९, रघु० १।९०
3. पुत्रवधू –एषा च रघुकुलमहत्तराणां वधूः –उत्तर० ४, ४।१६, तेषां वधूस्त्वमसि नन्दिनि पार्थिवानाम् –१।९
4. महिला. तरुणी. स्त्री –हरिरिह मुग्धवधूनिकरे विलासिनि विलसति केलिपरे– गीत०, स्वयशांसि विक्रमवतामवतां न वधूष्वघानि विमृशन्ति धिय: –कि० ६।४५,नै० २२।४७. मेघ०१६,४७, ६५
5. अपने से छोटे रिश्तेदार की पत्नी, नाते में छोटी स्त्री
6. किसी भी पशु की मादा –मृगवधूः (हरिणी) व्याघ्रवधू:, गजवधूः आदि ।
समस्त पद
~गृहप्रवेशः, ~प्रवेशः
दुलहिन का अपने पति के घर में सर्वप्रथम प्रवेश समारंभ,
~जनः
पत्नी, स्त्री.
~पक्षः
(विबाह के अवसर पर) कन्या पक्ष के लोग,
~वस्त्रम्
दुलहिन की वेशभूषा, वैवाहिक पोशाक ।