संस्कृत-शब्दकोशः

विच्युत विजङ्घ

विच्युति

विच्युतिः (स्त्री०) [वि+च्यु+क्तिन्]


1. अधः पतन, पृथक् होना वियोग
2. ह्रास, क्षय, पतन
3. विचलन
4. गर्भस्राव, असफलता जैसा कि 'गर्भविच्युति' में ।



Correction: