संस्कृत-शब्दकोशः

विमुक्तशाप विमुख

विमुक्ति

विमुक्तिः (स्त्री०) [वि+मुच्+क्तिन्]


1. रिहाई, छुटकारा
2. वियोग
3. मोक्ष, उद्धार ।


विमुक्ति (वि०) [वि+मुच्+क्त]


आवेगरहित, शान्तचित्त, निरपेक्ष ।

परिशिष्ट



Correction: