विमुक्तिः (स्त्री०) [वि+मुच्+क्तिन्]
1. रिहाई, छुटकारा2. वियोग3. मोक्ष, उद्धार ।
विमुक्ति (वि०) [वि+मुच्+क्त]
आवेगरहित, शान्तचित्त, निरपेक्ष ।
परिशिष्ट