विरतिः (स्त्री०) [वि+रम्+क्तिन्]
1. बन्द करना, ठहरना, रोकना2. विश्राम, अवसान, यति3. सांसा रिक वासनाओं के प्रति उदासीनता भर्तृ० ३१७९।