संस्कृत-शब्दकोशः

विशुद्धधी विशूल

विशुद्धि

विशुद्धिः (स्त्री०) [वि+शुध्+क्तिन्]


1. पवित्रीकरण, शुद्धिकरण –तदंगसंसर्गमवाप्य कल्पते ध्रुवं चिताभस्मरजो विशुद्धये –कु० ५।७९, भग० ६।१२, मनु ६।६९, ११।५३
2. पवित्रता, पूर्णपवित्रता,–रघु १।१०,१२।४८
3. याथातथ्य, यथार्थता
4. परिष्कार, भूलसुधार
5. समानता, समता ।


विशुद्धिः [विशुध्+क्तिन्]


1. ऋण परिशोध करना
2. प्रायश्चित्त ।

परिशिष्ट



Correction: