संस्कृत-शब्दकोशः

विशुद्धि विशृङ्खल

विशूल

विशूल (व०) [विगतं शूलं यस्य – प्रा० ब०]


बिनाबर्छी, जिसके पास बर्छी न हो –रघु० १५।५ ।



Correction: