संस्कृत-शब्दकोशः

वैफल्य वैभव

वैबोधिक

वैबोधिकः [विबोध+ठक्]


1. चौकीदार
2. विशेषकर वह जो रात में सोने वालों को, पहरा देते समय, समय की घोषणा करके जगाता रहता है –कि ९।७४ ।



Correction: