संस्कृत-शब्दकोशः

श्रद्धालु श्रन्थ

श्रद्धेय

श्रद्धेय (वि.) [श्रत्+धा+यत्]


विश्वासपात्र, –श्रद्धेयाः विप्रलब्धार: –कि० ११।३५।

परिशिष्ट



Correction: