संस्कृत-शब्दकोशः

श्रद्धास्पद श्रन्थ

श्रद्धेय

श्रद्धेय (विशेषण)


निष्पत्ति− श्रत् + डुधाञ् (धारणपोषणयोः) - "यत्" (३-१-९७)
प्रयोग− "श्रद्धेयनिर्झरजलव्यपदेशमस्य विष्वक्तटेषु पतति स्फुटमन्तरीक्षम्"
उल्लेख− माघ० ४-२५

अर्थ−
श्रद्धा गर्न योग्य ।



Correction: