संस्कृत-शब्दकोशः

भार्य भार्यारु

भार्या

भार्या [भर्तुं योग्या]
1 A lawful wife; सा भार्या या गृहे दक्षा सा भार्या या प्रजा- वती । सा भार्या या पतिप्राणा सा भार्या या पतिव्रता ॥ H. 1. 196.
2 The female of an animal.
−Comp.
−आट a. living by the prostitution of his wife.
−ऊढ a. married (as a man); भार्योढं तमवज्ञाय Bk. 4. 15. −जितः,
−आटिकः 1. a hen-pecked husband. −2. a kind of deer.



Correction: