संस्कृत-शब्दकोशः

भ्राजिष्णु भ्रातृ

भ्राज्

भ्राज् 1 A. (भ्राजते) To shine, gleam. flash, glitter; रुरुजुर्भ्रेजिरे फे- णुर्बहुधा हरिराक्षसाः Bk. 14. 78; 15. 24. −Caus. To illuminate, irradiate. −WITH वि to shine brilliantly or intensely; बिभ्राजसे मकरकेतन- मर्चयन्ती Ratn. 1. 21.



Correction: