मञ्जील मञ्जुल

मञ्जु

मञ्जु a. [मंज्-उन्]
1 Lovely, beautiful, charming, sweet, pleasing, agreeable, attractive; स्खलदसमंज- समंजुजल्पितं ते (स्मरामि) U. 4. 4; अयि दलदरविंद स्यंदमानं मरंदं तव किम- पि लिहंतो मंजु गुजंतु भृंगाः Bv. 1. 5; तन्मजूं मंदहसितं श्वसितानि तानि 2. 5.
−Comp.
−कोशिन् m. an epithet of Kṛṣṇa. −गति, −गमन a. having a lovely gait. (
−ना) 1. a goose. −2. a flamingo.
−गर्तः N. of the country called Nepāl.
−गिर् a. sweetvoiced; एते मंजुगिरः शुकाः Kāv. 2. 9.
−गुंजः a charming hum. −घो- ष a. uttering a sweet sound.
−नाशी 1. a handsome woman (?) −2. an epithet of Durgā. −3. of Śacī, wife of Indra. −पाठ- कः a parrot.
−प्राणः an epithet of Brahmā. −भाषिन्, -वाच्, −वादिन् a. sweet-speaking; (गिरं) अनुवदति शु- कस्ते मंजुवाक् पंजरस्थः R. 5. 74, 12. 39.
−वक्त्र a. having a beautiful face, handsome. −स्वन, -स्वर a. sweetsounding.

---