संस्कृत-शब्दकोशः

मन्थिन् मन्द

मन्थ्

मन्थ् 1. 9. P. (मथति, मथति, मथ्नाति, मथित; pass मथ्यते) To churn, produce by churning; (oft. with two acc.). सुधां सागरं ममंथुः or देवासुरैरमृ नमंबुनिधिर्ममंथे Ki. 5. 30.
2 To agitate, shake, stir round or up, turn up and down; (fig. also); तस्मात् समुद्रादिव मथ्यमानात् R. 16. 79.
3 (a) To crush, grind. (b) To grind down, oppress, afflict, trouble, distress sorely; मन्मथो मां मथ्नन्निजनाम सान्वयं करोति Dk.; जातां मन्ये शिशिरम- थितां पद्मिनीं बान्यरूपां Me. 83.
4 To hurt, injure.
5 To destroy, kill, annihilate, crush down; मथ्नामि कौर- वशतं समरे न कोपात् Ve. 1. 15; अमं- थीच्च परानीकं Bk. 15. 46; 14. 36.
6 To tear off, dislocate.



Correction: