मुषितक मुष्क

मुष्

मुष् I. 9 P. (मुष्णाति, मुषित; desid. मुमुषिषति)
1 (a) To steal, filch, rob, plunder, carry off (said to govern two acc.; देवदत्तं शतं मुष्णाति, but very rarely used in classical literature); मुषाणरत्नानि Śi. 1. 51; 3. 38; क्षत्रस्य मुष्णन् वसु जैत्रमोजः Ki. 3. 41; Śi. 3. 38. (b) To ravish, seduce, ab duct, carry off; Bk. 15. 16
2 To dispel, remove, drive off; घनतिमिरमुषि ज्योतिषि Śi. 4. 67, Ratn 3. 19.
3 (Fig.) To ruin, undo: न वेत्सि मुषितमात्मानं K. 164, Ratn. 4. 3.
4 To eclipse, cover, envelop, conceal; सैन्यरेणुमुषितार्कदीधितिः R. 11. 51.
5 To captivate, enrapture, ravish.
6 To surpass, excel; मुष्णञ् श्रियमशोकानां रक्तैः परिजनांबरैः । गीतै- र्वरांगनानां च कोकिलभ्रमरध्वनिं Ks. 55. 113; Ratn. 1. 24; Bk. 9. 92; Me. 47. −II. 1 P. (मोषति)
1 To hurt, injure, kill. −III. 4 P. (मुष्यति)
1 To steal.
2 To break, destroy.

---