मृगया मृगव्य

मृगयु

मृगयु [मृग-अस्त्यर्थे युच्]
1 A hunter, fowler; हंति नोपशयस्थोऽपि शया लुर्मृगयुर्मृगान् Śi. 2. 80.
2 A jackal.
3 An epithet of Brahman.

---