संस्कृत-शब्दकोशः

रञ्जित रटन

रञ्ज्

रञ्ज् 1. 4. U. (रजति-ते, रज्यति-ते, रक्त; pass. रज्यते; desid रिरंक्षति)
1 To be dyed or coloured, to redden, become red, glow; कोपरज्यन्मुखश्रीः U. 5. 3; नेत्रे स्वयं रज्यतः 5. 36; N. 3. 120; 7. 60, 22. 52.
2 To dye, tinge, colour, paint.
3 To be attached or devoted to (with loc.) देवानियं निषधराजरुचस्त्यजंती रूपादर- ज्यत नले न विदर्भसुभ्रूः N. 13. 38; S. D. 111.
4 To be enamoured of, fall in love with, feel passion or affection for.
5 To be pleased, satisfied, or delighted. −Caus. (रंजयति ते)
1 To dye, tinge, colour, redden, paint; सा रंजयित्वा चरणौ कृताशीः Ku. 7. 19, 6. 81; Ki. 1. 40, 4. 14.
2 To please, gratify, propitiate, satisfy; ज्ञानलवदुर्विदग्धं ब्रह्मापि नरं न रजयति Bh. 2. 3. (रजयति also in this sense; see Ki. 6. 25); स्फुरतु कुचकुंभयोरुपरि मणिमंजरी रंजयतु तव हृदयेशं Gīt. 10.
3 To conciliate, win over, keep contented; Ms. 7. 19.
4 To hunt deer (रजयति only in this sense).
5 Ved. To worship.



Correction: