रण् 1 P. (रणति, रणित) 1 To sound, ring, tinkle, jingle (as anklets &c.): रणद्भिराघट्टनया नभस्वतः पृथग्विभिन्नश्रुति- मंडलैः स्वरैः Śi. 1. 10; चरणरणितमणि- नूपुरया परिपूरितसुरतवितानं Gīt. 2. 2 To go. 3 Ved. To rejoice.