रण् रण्डक

रण्ड

रण्ड a. [रम्-ड तस्य नेत्वम्]
Maimed, mutilated.
−डः
1 A man who dies without male issue.
2 A barren tree.
−डा
1 A slut, whore; a term of abuse used in addressing women; रंडे पडितमानिनि Pt. 1. 392 v. l.; प्रति- कूलामकुलजां पापां पापानुवर्तिनीम् । के- शेष्वाकृष्य तां रंडां पाखंडंषु नियोजय ॥ Prab. 2.
2 A widow; रंडाः पीनपयो- धराः कति मया नोद्गाढमालिंगिताः Prab. 3.

---