रीण रीतिक

रीति

रीति f. [री-क्तिन्]
1 Moving, flowing.
2 Motion, course.
3 A stream, river.
4 A line, boundary.
5 A met hod, mode, manner, way, fashion, course, general way; रीतिं गिराममृतवृष्टिकरीं तदीयां Bv. 3. 19; सर्वत्रैषा विहिता रीतिः Moha M. 2; उक्तरीत्या, अनयैव रीत्या &c.
6 Usage, custom, practice.
7 Style, diction; पदसंघटना रीतिरंगसंस्थाविशेषवत् । उपक- र्त्री रसादीनां सा पुनः स्याच्चतुर्विधा । वैदर्मी चाथ गौडी च पांचाली लाटिका तथा S. D. 624−5.
8 Brass, bellmetal; (रीति also in this sense).
9 Rust of iron.
10 The oxide formed on the surface of metals.
11 Calx of brass.
−Comp.
−पुष्पं calx of brass.

---