संस्कृत-शब्दकोशः

रोधन रोधिन्

रोधस्

रोधस् n. [रुध्-असुन्]
1 A bank, an embankment, a dam; गंगा रोधःपत- नकलुषा गृह्णतीव प्रसादं V. 1. 8; R. 5. 42; Me. 41.
2 A shore, high bank; R. 8. 33.
−Comp.
−वक्रा, −वती 1. a river. −2. a rapid river.
−वप्रः a rapid river.



Correction: