संस्कृत-शब्दकोशः

लुण्टाक लुण्ठक

लुण्ट्

लुण्ट् I. 1 P. (लुंटति)
1 To go.
2 To steal, rob, plunder.
3 To be lame or crippled.
4 To be idle or lazy. −II. 1 P., 10 U. (लुंटयति-ते)
1 To rob, plunder, steal.
2 To disregard, despise.



Correction: