संस्कृत-शब्दकोशः

लुण्टाकी लुण्ठ

लुण्ट्

लुटि स्तेये


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- लुण्टति-ते (क्वाचित्क- लुण्टयति-ते)

अर्थ−
१. चोर्नु, लुट्नु, डकैती गर्नु,
२. अपमान गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“लुटि स्तेये” 2 ‘लोटते प्रतिघातेऽर्थे स्तेये लुण्टति लुण्टयेत्।’ 3 इति देवः।
  • ‘लुठि--’ इत्येके इति तरङ्गिण्याम्।
  • किन्तु पुरुषकारे, ‘लुण्ठेति क्षीरस्वामी’ इति उद्धृतम्।
  • शाकटायनस्तु तृतीयान्तं 4 पपाठ।
  • इति मा।
  • धा।
  • वृत्तिः।
  • धातुकाव्येऽपि 5 एवमेव।
  • लुण्टकः-ण्टिका, लुण्टकः-ण्टिका, लुलुण्टिषकः-षिका, लोलुण्टकः-ण्टिका;
  • लुण्टिता-त्री, लुण्टयिता-त्री, लुलुण्टिषिता-त्री, लोलुण्टिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककुण्टतिवत् 6 ज्ञेयानि।
  • 7 लुण्टाकः 8 -लुण्टाकी।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१५०२)
  • ↑ (१-भ्वादिः-३२८। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (श्लो। ७४)
  • ↑ (लुडि)
  • ↑ (२-६६)
  • ↑ (२०९)
  • ↑ १। तच्छीलादिषु कर्तृषु ‘जल्पभिक्षकुट्टलुण्ट--’ (३-२-१५५) इति षाकन्प्रत्यये रूपमेवम्। षित्त्वात् स्त्रियां ङीष्प्रत्यये लुण्टाकी इति।
  • ↑ आ। क्षीरतरङ्गिण्याम् (भ्वादौ) उद्धृतत्वात् अत्र उपात्तम्। ‘जल्पभिक्षकुट्टलुण्ट--’ (३-२-१५५) इत्यत्र न्यासपदमञ्जर्योः ‘लुण्ट स्तेये चौरादिकः’ इत्युक्तत्वात् अत्र पाठः न समीचीनः इति ज्ञायते।



Correction: