संस्कृत-शब्दकोशः

वक्तव्यता वक्त्र

वक्तृ

वक्तृ a. or m. [उचितं बहु वक्ति, वच्- तृच्]
1 Speaking, talking, a speaker.
2 Eloquent, an orator; अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः Rām.; किं करिष्वंति वक्तारः श्रोता यत्र न विद्यते; दर्दुरा यत्र वक्तारस्तत्र मौनं हि शोभनं Subhāsh.
3 A teacher, an expounder.
4 A learned or wise man in general.
5 Honest, sincere.



Correction: