संस्कृत-शब्दकोशः

वक्ता वक्तृता

वक्तृ

वक्तृ (विशेषण)


निष्पत्ति− वच (परिभाषणे) "तृच्" (३-१-१३३) ।
प्रयोग− "विशेषविदुषः शास्त्रं यत्तवोद्ग्राह्यते पुरः। हेतुः परिचयस्यैर्ये वक्तुर्गुणनिकैव सा॥ "
उल्लेख− माघ० २-८४ ।

अर्थ−
बोल्ने/ भाषण दिने ।



Correction: