संस्कृत-शब्दकोशः

वचन वचन्दा

वचनीय

वचनीय a. [वच्-अनीयर्]
1 To be said, spoken, or related.
2 Censurable, blameable.
−यं Blame, censure, reproach; न कामवृत्तिर्वचनीयमीक्षते Ku. 5. 82; वचनीयमिदं व्यवस्थितं रम- ण त्वामनुयामि यद्यपि 4. 21; भवति यो- जयितुर्वचनीयता Pt. 1. 75; Ki. 9. 39, 65; Mk. 4. 1.



Correction: