वदि वद्य

वद्

वद् 1 P. (वदति, but Atm. in certain senses and with certain prepositions; see below; उवाद, अवादीत्, वदिष्यति, वदितुं, उदित; pass. उद्यते, desid. विवदिषति)
1 To say, speak, utter, address, speak to; वद प्रदोषे स्फुटचंद्र- तारका विभावरी यद्यरुणाय कल्पते Ku. 5. 44; वदतां वरः R. 1. 59 ‘the foremost of the eloquent’.
2 To announce, tell, communicate, inform; यो गोत्रादि वदति स्वयं.
3 To speak of, describe; Bg. 2. 29.
4 To lay down, state; Ms. 2. 9; 4. 14.
5 To name, call; वदंति वर्ण्यावर्ण्यानां ध- र्मैक्यं दीपकं बुधाः Chandr. 5. 45; तदप्यपाकीर्णमतः प्रियंवदां वदंत्यपर्णेति च तां पुराविदः Ku. 5. 28.
6 To indicate, bespeak; कृतज्ञतामस्य वदंति सं- पदः Ki. 1. 14.
7 To raise the voice, utter a cry, sing; कोकिलः पंचमेत वदति; वदंति मधुरा वाचः &c. -To show brilliance or proficiency in, be an authority on (Atm.); शास्त्रे वदते Sk., पणिनिर्वदते Vop.
9 To shine, look splendid or bright (Atm.); Bk. 8. 27.
10 To maintain, affirm.
11 To toil, exert, labour (Atm.); क्षेत्रे वदते Sk. −Caus. (वादयति, ते)
1 To cause to speak or say.
2 To cause to sound, play on a musical instrument; वी- णामिव वादयंती Vikr. 1. 10; वादयते मृदु वेणुं Gīt. 5.
3 To speak, recite.

---