वागुरिक वाग्य

वाग्मिन्

वाग्मिन् a. [वाच् अस्त्यर्थे ग्मिनिः च- स्य कः तस्य लोपः cf. P. V. 2. 124]
1 Eloquent, oratorical.
2 Talkative.
3 Verbose, wordy. −m. 1. An orator, an eloquent man; अनिर्लोडि- तकार्यस्य वाग्जालं वाग्मिनो वृथा Śi. 2. 27, 109; Ki. 14. 6; Pt. 3. 86.
2 N. of Bṛhaspati.
3 N. of Viṣṇu.

---