संस्कृत-शब्दकोशः

वादित्र वादिश

वादिन्

वादिन् a. [वद्-णिनि]
1 Speaking, talking, discoursing.
2 Asserting.
3 Disputing. −m.
1 A speaker.
2 A disputant, an antagonist; तस्यांगीकरणेन वादिन इव स्यात्स्वामिनो निग्रहः Mu. 5. 10; R. 12. 92.
3 An accuser, a plaintiff.
4 An expounder, a teacher.
5 (In music) The leading or key-note.



Correction: