विचेष्ट् विच्छन्द

विच्

विच् 3. 7. U. (वेवोक्ति, वेविक्ते, विन- क्ति, विंक्ते, विक्त)
1 To separate, divide, sever.
2 To discriminate, distinguish, discern.
3 To deprive of, remove from (with instr.); शशास स बहून्योधान् जीवितेन विवेच च Bk. 14. 103.

---