संस्कृत-शब्दकोशः

विन्ध्य विन्नक

विन्न

विन्न p. p. [विद् कर्मणि क्त]
1 Known.
2 Got, obtained.
3 Discussed, investigated.
4 Placed, fixed.
5 Married; (See विद्).



Correction: