संस्कृत-शब्दकोशः

विपलायन विपाक

विपश्चित्

विपश्चित् a. Learned, wise; विप- श्चितो विनिन्युरेनं गुरवो गुरुप्रियं R. 3. 29. −m. A learned or wise man sage; भवंति ते सभ्यतमा विपश्चितां मनो- गतं वाचि निवेशयंति ये Ki. 14. 4; Pt. 1. 100.



Correction: