संस्कृत-शब्दकोशः

विपलायन विपाक

विपश्चित्

विपश्चित् (वि०) [विप्रकृष्टं चिनोति चेतति चिन्तयति वा –वि+प्र+चित्+क्विप्, पृषो०]


विद्वान्, बुद्धिमान् –विपश्चितो विनिन्युरेनं गुरवो गुरुप्रियम् –रघु० ३।२९, पुं० –एक विद्वान् या बुद्धिमान् पुरुष, मुनि– भवति ते सभ्यतमा विपश्चितां मनोगतं वाचि निवेशयंति ये –कि० १४।४ ।



Correction: