संस्कृत-शब्दकोशः

विपाश् विपुल

विपिन

विपिन [वप्-इनन् पृषोº; cf. Uṇ. 2. 52]
A wood, forest, grove, thicket; वृंदावनविपिने ललितं वितनोतु शुभानि य- शंस्यं Gīt. 1; विपिनानि प्रकाशानि श- क्तिमत्वाच्चकार सः R. 4. 31; Māl. 9. 2.



Correction: