विलुप्त विलुम्पक

विलुभ्

विलुभ् 4 P. To be disturbed or deranged; be disordered; Bk. 9. 40. −Caus.
1 To allure, entice, attract; स्मर यावन्न विलाभ्यसे दिवि Ku. 4. 20; अंगनास्तमधिकं व्यलोभयन् (मु खैः) R. 19. 10.
2 To divert, amuse, entertain; क्वदृष्टिं विलोभयामि Ś. 6; ललितलताविलोभ्यमाननयनो भवानुत्कठां विनोदयतु V. 2.

---