व्यक्तीभू व्यङ्ग

व्यग्र

व्यग्र a. [विगतमग्रं यस्य]
1 Bewildered, perplexed, distracted.
2 Alarmed, frightened.
3 Eagerly or intently occupied (with loc., instr. or in comp.); स राजककुदव्यग्रपा- णिभिः पार्श्ववर्तिभिः R. 17. 27, Mv. 1. 13, 4. 28, Ku. 7. 2, U. 1. 23 Bv. 1. 123; Śi. 2. 79.
−ग्रः N. of Viṣṇu.

---