संस्कृत-शब्दकोशः

व्रश्चन व्रह्मन्

व्रश्च्

व्रश्च् 6 P. (वृश्चति, वृक्ण; caus. व्रश्च- यति-ते; desid. विव्रश्चिषति or विव्रक्षति)
1 To cut, cut up or asunder, tear, lacerate.
2 To wound.



Correction: