शमिर शमीर

शमी

शमी [शम्-इन् वा ङीप्]
(शमि sometimes) 1 N. of a tree (said to contain fire); अग्निगर्भां शमीमिव S. 4. 3; Ms. 8. 247; ध्रुवं स नीलोत्पल- पत्रधारया शमीलतां छेत्तुमृषिर्व्यवस्यति Ś. 1. 18; Y. 1. 302.
2 A pod, legume.
−Comp.
−गर्भः 1. an epithet of fire.
2 a Brāhmaṇa, one belonging to the sacerdotal or priestly class.
−धान्यं any pulse or grain growing in pods, leguminous grain.
−रोहः an epithet of Śiva.

---