शर्ब् शर्मर

शर्मन्

शर्मन् a. [शॄ-मनिन् Uṇ. 4. 144]
Happy, prosperous. −m.
1 An affix added to the name of a Brāhmaṇa; as विष्णुशर्मन्; cf. वर्मन्, दास, गृप्त. −n. 1 Pleasure, happiness, delight; त्य- जंत्यसून् शर्म च मानिनो वरं त्यजांति न त्वेकमयाचितं व्रतं N. 1. 50; R. 1. 69; Bh. 3. 97.
2 A blessing.
3 Protection.
4 A house, receptacle (mostly Vedic in this sense).
−Comp.
−द a. conferring happiness. (
−दः) an epithet of Viṣṇu.

---