शिखरिणी शिखा

शिखरिन्

शिखरिन् a. (णी f.) [शिखरं अस्त्यस्य इनि]
1 Crested, tufted.
2 Pointed, peaked; शिखरिदशना Me. 82. −m.
1 A mountain; इतश्व शरणर्थिनां शि- खरिणां गणाः शेरते Bh. 2. 76; Me. 13; R. 9. 12, 17.
2 A hill-fort.
3 A tree.
4 The lapwing.
5 The plant अपामार्ग.

---