बुद्ध्यवाप्तिव्रत
बुध
बुद्बुद
बुद्बुदः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− बुन्दिर् (निशामने) "कः" (वा० ३-२-५)
व्युत्पत्ति− बुद् इत्यव्यक्तध्वनिं बुन्दति करोति
प्रयोग− "सततं जातविनष्टाः पयसामिव बुद्बुदाः पयसि"
उल्लेख− पञ्चतं० ५-७
अर्थ−
पन्यालो वस्तुमा पर्ने फोका ।