संस्कृत-शब्दकोशः

बुद्ध्यवाप्तिव्रत बुध

बुद्बुद

बुद्बुदः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− बुन्दिर् (निशामने) "कः" (वा० ३-२-५)
व्युत्पत्ति− बुद् इत्यव्यक्तध्वनिं बुन्दति करोति
प्रयोग− "सततं जातविनष्टाः पयसामिव बुद्बुदाः पयसि"
उल्लेख− पञ्चतं० ५-७

अर्थ−
पन्यालो वस्तुमा पर्ने फोका ।



Correction: