संस्कृत-शब्दकोशः

बुस बुस्त

बुस्

बुस उत्सर्गे


गणः- दिवादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- बुस्यति

अर्थ−
१. छोड्नु, त्याग्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“बुस उत्सर्गे” 2 बोसकः-सिका, बोसकः-सिका, बुबुसिषकः-बुबोसिषकः-षिका, बोबुसकः- सिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि दैवादिककुस्यतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 बुसम्, 5 6 खलेबुसम्, 7 बुस्तः।
  • 8

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११२६)
  • ↑ (४-दिवादिः-१२१९। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (२३४)
  • ↑ ५। इगुपधलक्षणे कप्रत्यये रूपमेवम्। बुसम् = धान्यादीनां निस्सारो भागः।
  • ↑ B। ‘… वेदव्योषकृदप्लुषो बिसितधीकुस्यज्जनांहोबुसम्।’ धा। का। २। ६६।
  • ↑ ६। यस्मिन् काले खले बुसं वर्तते स कालः = खलेबुसम्। तिष्ठद्गुप्रभृतिषु (२-१-१७) पाठात् अव्ययीभावसमासः, सप्तम्या अलुक् च।
  • ↑ ७। औणादिके (द। उ। ६-७) तन्प्रत्यये, ‘तितुत्रत--’ (७-२-९) इत्यादिना इण्निषेधे च रूपमेवम्। यद्वा, अर्धर्चादिषु (२-४-३१) बुस्त इति पाठान्निष्ठायामनिट्त्वमिति बोध्यम्।
  • ↑ [पृष्ठम्०९३०+ २७]



Correction: