संस्कृत-शब्दकोशः

भरु भरुटक

भरुज

भरुजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− रुज (हिंसायाम्) "कः" (३-१-१३५)
व्युत्पत्ति− भेति शब्देन रोजयति
विस्तार− "सृगालो भरुजः क्रोष्टा श्वभीरुर्मृगमत्तकः" वैज०

अर्थ−
सानो जातको स्याल ।



Correction: