संस्कृत-शब्दकोशः

बलिभ बलिमत्

बलिभुज्

वाचस्पत्यम्

बलिभुज् ||‍ पु० बलिं वैश्वदेवद्रव्यम् गृहस्थदत्तवलिं भुङ्क्ते भुज—क्विप् । काके अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

ब(व)लिभुक् || [ज्] पुं, (बलिं वैश्वदेवबलिं गृहस्थ- दत्तद्रव्यं वा भुङ्क्त इति । भुज् + क्विप् ।)
काकः । इत्यमरः । २ । ५ । २० ॥ (यथा, भागवते । १ । १८ । ३३ । “अहो अधर्म्मः पालानां पीव्नां बलिभुजा- मिव ॥”)



Correction: