संस्कृत-शब्दकोशः

भल् भल्लक

भल्ल

भल्लः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भल्ल (परिभाषणहिंसादानेषु) "अच्" (३-१-१३४)
प्रयोग− "भल्लेन शितधारेण भिन्नोऽपि रिपुणाश्वगः", "क्वचिदाकर्णविकृष्टभल्लवर्षी"
उल्लेख− कुमा० १६-४४, रघु० ०-६६
विस्तार− "भल्लःस्यात् पुंसि भल्लूके शस्त्रभेदे पुनर्द्वयोः" मेदि०

अर्थ−
१. आरु,
२. भलायो,
३. शिव,
४. भालु,
५. हत्या/ मार्नु,
६. प्राचीन देशविशेष,
७. प्राचीन एक तीर्थ,
८. प्राचीन जातिविशेष ।


भल्लः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− भल्ल (परिभाषणहिंसादानेषु) "अच्" (३-१-१३४)
प्रयोग− "भल्लेन शितधारेण भिन्नोऽपि रिपुणाश्वगः", "क्वचिदाकर्णविकृष्टभल्लवर्षी"
उल्लेख− कुमा० १६-४४, रघु० ०-६६
विस्तार− "भल्लःस्यात् पुंसि भल्लूके शस्त्रभेदे पुनर्द्वयोः" मेदि०

अर्थ−
१. भाला,
२. चुच्चाको पछाडिको भाग चौडा र तीखो भएको टेढो काँडविशेष ।


भल्लम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. भाला,
२. चुच्चाको पछाडिको भाग चौडा र तीखो भएको टेढो काँडविशेष ।


हेरौँ- भल्ल् धातु



Correction: