संस्कृत-शब्दकोशः

भल्लूक भव

भल्ल्

भल्ल धारणे (क्वचित्- परिभाषणहिंसादानेषु)


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भल्लते

अर्थ−
१. धारण गर्नु,
२. बोल्नु, व्याख्यान गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“भल्ल परिभाषणहिंसादानेषु” 2 भल्लकः-ल्लिका, भल्लकः-ल्लिका, बिभल्लिषकः-षिका, बाभल्लकः-ल्लिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककड्डतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 5 भल्लः-भल्ली, 6 भल्लूकः, 7 भल्लनः, 8 भल्लटः, इमानि रूपाण्यधिकान्यत्रेति विशेषः।
  • ल्युटि- 9 भल्लनम्।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११५०)
  • ↑ (१-भ्वादिः-४९६। सक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (१५६)
  • ↑ [पृष्ठम्०९४५+ २८]
  • ↑ १। भल्यते हिंस्यतेऽनेनेति, ‘पुंसि संज्ञायाम्--’ (३-३-११८) इति घः। ‘हलश्च’ (३-३-१२१) इति वा घञ् प्रत्यये रूपमेवम्। भल्लः = आयुधविशेषः। ‘जातेरस्त्री- विषयादयोपधात्’ (४-१-६३) इति स्त्रियां ङीष्प्रत्यये भल्ली इति रूपम्।
  • ↑ २। ‘उलूकादयश्च’ (द। उ। ३-१६) इति ऊकप्रत्यये रूपमेवम्। भल्लूकः = ऋक्षः।
  • ↑ ३। ‘अनुदात्तेतश्च हलादेः’ (३-२-१४९) इति ताच्छीलिको युच्प्रत्ययः।
  • ↑ ४। बाहुलकादौणादिके अटप्रत्यये रूपमेवम्। भल्लते = परितो भाषतेऽयमिति भल्लटः = कविविशेषः।
  • ↑ आ। ‘मामल्यमानं स्मितमल्लिकावलीमाभाल्यदैत्याधि{??} भल्लनोद्धुरम्।’ धा। का। १। ६४



Correction: